10 سال پيش ترانه ای شنيدم, برای اولين و آخرين بار, اما انقدر به دلم نشست که حفظش کردم.

امشب بعد از 10 سال در اوج نا اميدی پيداش کردم.

به گوش دادنش می ارزه, خودم الان 2 ساعته دارم مدام گوش ميدم و باز ميخوام تا صبح گوش بدم.

کوچه غمناکه پرستوهای شاد
در غروبی پر ملال و بی صدا
خبر عریونی باغا رو داد
پائیز اومد اینور پرچین باغ
تا بچینه برگو بار شاخه ها
کسی از گلها نمیگیره سراغ...کسی از گلها نمیگیره سراغ

بیا در سوگ دلگیر گل سرخ
بخونیم شعری از دیوان گریه
منو تو زاده ی فصل خزانیم
تو تن پرورده ی دامان گریه

شده ابری تو فضای سینمون
قصه ی بی غم گساری های ما
میدونم پایان نداره بعد از این
غصه ی بی برگ و باری های ما

بیا در سوگ دلگیر گل سرخ
بخونیم شعری از دیوان گریه
منو تو زاده ی فصل خزانیم
تو تن پرورده ی دامان گریه

پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون
پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون

مینویسم با دل تنگ
روی گلبرگ شقایق
فصل دل تنگی پائیز
فصل غمگینی عاشق

بیا در سوگ دلگیر گل سرخ
بخونیم شعری از دیوان گریه
منو تو زاده ی فصل خزانیم
تو تن پرورده ی دامان گریه

پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون
پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون

||

ارسال شده توسط رسواترين عاشق در 26/8/1386 و ساعت 04:31:33

داغونم.
داغون تر از ديروزی که گذشت.
داغون تر از فردايی که قراره بياد.
شايد تب انتظار باشه.
شايدم به خاطر تنهايی تو خونه ای که هميشه شلوغ بود.
نميدونم چی شده, فقط ميدونم داغونم.

من لياقت عشق رو نداشتم, چه برسه بخوام اسم خودم رو بزارم عاشق.
اما دارم کم کم مطمئن ميشم که رسوايی بيش نيستم.
ولی چرا رسواترين عاشق ؟؟؟

عاشقی شيوه ی رندان بلاکش باشد.

آخه من که به اين زودی دارم مينالم و آه و ناله ميکنم ...

باشه, حالا که قراره عاشق باشم:

ميگم عاشقم ميسوزم تا ابد, اگه راه و رسم عاشقی اينه ...

پ.ن : موقع نوشتن مسافر جاده ی عشق برام فال حافظ گرفت.

خودتون از اين آدرس بخونيد. من هنوز در عجبم. (http://hafez.recent.ir/default.aspx?item=717)

||

ارسال شده توسط رسواترين عاشق در 11/5/1386 و ساعت 17:23:13

من که تو لاک خودم بودم.

يه عمريه که من مردم.

نميديدی مگه هر رو

سر خاک خودم بودم ؟

||

ارسال شده توسط رسواترين عاشق در 27/3/1386 و ساعت 03:45:46

چی شده ؟
چرا همش برام بهونه مياری ؟
بازم داری تظاهر ميکنی که چيزی نيست.
من که خوب ميشناسمت.
آخه قرار نيست من تاوان اشتباهات ديگران رو پس بدم.
شنيده بودم آش نخورده و دهن سوخته.
اما حالا دارم ميسوزم.
از آشی که حتی قصد خوردنش رو هم نداشتم.
کاش بهم ميگفتی چرا همش بهونه ميگيری و برام تلخی ميکنی.
فقط ميدونم باز هم داری مجازات ديگران رو برای من مينويسی.

ولی با تمام وجود داد ميزنم :

بسوزان هر طريقی می پسندی

که آتش از تو و خاکستر از من

||

ارسال شده توسط رسواترين عاشق در 25/3/1386 و ساعت 03:06:49

آری
تو آسوده خوابيدی و من با هزاران تشويش بيدار
انصاف تو يعنی اين
انصاف تو يعنی خنده های تو به گريه های من
انصاف تو يعنی قول من به تو برای ساختن بهشت آرزوهات و قسم تو برای جهنم کردن زندگي من
انصاف تو يعنی عشق من در مقابل نفرت تو
انصاف تو يعنی آرامش تو و دلواپسی های من

اما, اما
بازم ميگم:
انصافت رو شکر

||

ارسال شده توسط رسواترين عاشق در 20/3/1386 و ساعت 03:23:51